Lang was het leger er om ons land te verdedigen, voor het geval andere landen ons zouden aanvallen. Nu wordt het leger vooral ingezet om in actie te komen in het buitenland. Bijvoorbeeld om ervoor te zorgen dat er vrede blijft in een Afrikaans land, of om te helpen bij de opbouw van een land dat is verwoest door een oorlog.

Dat is niet alleen in Nederland zo, maar in alle landen van de Europese Unie. Nu de landen in Europa geen vijanden meer zijn, zijn de legers gaan samenwerken.

Dat betekent niet dat er één Europees leger is, of komt. Nederland wil niet dat de EU de baas is over ons leger en onze soldaten. En dat willen de andere landen voor hun leger ook niet. Samenwerking is mooi, maar de belangrijkste beslissingen over defensie nemen landen zelf. Dat zal ook zo blijven.

Samenwerken

Vroeger werkten Europese legers apart aan dezelfde taken. Nu delen ze allerlei zaken, van informatie tot ondersteuning vanuit de lucht. Nederland heeft zelfs een paar honderd soldaten die in dezelfde leger-eenheid zitten met Finnen en Duisters. In Kosovo en Bosnië in Zuidoost-Europa werken soldaten uit allerlei Europese landen samen om de vrede te bewaren en de gebieden weer op te bouwen.

Ook hebben de landen afgesproken meer samen te gaan werken bij het ontwikkelen van wapens.

De NAVO

De samenwerking op het gebied van defensie is niet helemaal nieuw. Nederland en veel andere Europese landen zijn namelijk ook lid van de NAVO. Naast Europese landen zijn ook de Verenigde Staten en Canada daar lid van. In de NAVO hebben landen afgesproken dat als één lid van de NAVO wordt aangevallen, alle andere landen te hulp komen. Daarom vindt Nederland de NAVO minstens net zo belangrijk als de Europese Unie als het om defensie gaat.