De Europese Unie wil dat er voldoende voedsel beschikbaar is in Europa. Daarbij mag de prijs niet te hoog worden en moeten boeren voldoende verdienen. Landbouw is een belangrijk onderwerp voor de EU. Ongeveer een derde van het geld dat de Europese Unie uitgeeft, wordt hier aan besteed.

Bij het landbouwbeleid moet ook rekening worden gehouden met andere zaken. Bijvoorbeeld het milieu, de handel en de veiligheid van het voedsel. De Europese landen werken daarbij samen.

In de praktijk

De Europese landen werken al vanaf de jaren '50 van de vorige eeuw samen op het gebied van landbouw. In de Tweede Wereldoorlog en kort daarna was een tekort aan voedsel ontstaan. Dat moest in de toekomst worden voorkomen. De Europese Unie wilde zelf voldoende voedsel produceren, en niet afhankelijk zijn van invoer uit andere landen.

Daarom kregen boeren geld om voedsel te produceren, de landbouwsubsidies. Door de subsidies hadden de boeren genoeg inkomsten en bleven de prijzen van hun producten laag. Dat was fijn voor de Europese boeren en consumenten. Maar boeren van buiten Europa konden hun producten moeilijker verkopen in de EU. Zij kregen geen subsidie. Bovendien moesten zij vaak geld betalen om hun producten in te voeren. Hun producten waren dus duurder. Dat hield hun armoede in stand.

Nu probeert de EU meer rekening te houden met de landen in de derde wereld. Ook probeert men de uitgaven voor de landbouw te verlagen, want de subsidies kosten veel geld. De EU helpt de boeren nu ook rekening te houden met het milieu.