Europa besloot in het jaar 2000 dat het in 2010 de sterkste economie van de wereld wilde zijn. Dat hebben de landen van de Europese Unie in 2000 in Lissabon (Portugal) afgesproken. De plannen om de economie van de Europese Unie sterker te maken werden de Lissabonstrategie genoemd.

Wat zorgt voor een sterke economie

De economie zou volgens de Europese Unie (EU) sterker worden als:

• - 

  er veel bedrijven zijn die klanten van elkaar willen overnemen (concurrentie)
• - 

  bedrijven en mensen snel ander werk kunnen doen als dat nodig is
• - 

  mensen en bedrijven slimme uitvindingen gebruiken

Mensen en natuur zijn ook belangrijk

De Europese Unie vond wel dat we tegelijk zuinig moesten zijn op de natuur. Er moest ook genoeg werk zijn voor mensen. Dat werk moest passen bij de opleiding van de mensen. De Europese Unie wilde ook dat de mensen in de Europese Unie zich met elkaar verbonden voelen: dat ze elkaar helpen als dat nodig is. Dit was allemaal belangrijk in de Lissabonstrategie.

Wat deed Europa om de strategie te laten lukken

De EU en de Europese landen deden allerlei dingen om het doel te bereiken. Zo besteedden we bijvoorbeeld meer geld aan onderzoek. Met dat onderzoek moesten we slimme ontdekkingen doen. Ook probeerden de landen van de EU meer mensen te laten werken. Dat kan bijvoorbeeld door werknemers uit andere landen van de EU toe te laten. De mensen moesten ook goede opleidingen krijgen. Daardoor moesten we met zijn allen meer geld gaan verdienen.

Doelen niet gehaald

Niet alle doelen van de Lissabonstrategie zijn gehaald. Daarom heeft de Europese Unie een nieuw plan gemaakt. Dat plan heet de Europa 2020-strategie. Uit onderzoek blijkt dat  Nederland wat het behalen van doelen als werkgelegenheid en arbeidsproductiviteit betreft wel hoog scoort.

De Lissabonstrategie was de langetermijnstrategie die de Europese Unie in 2010 de sterkste economie van de wereld had moeten maken. De naam Lissabonstrategie komt van de plaats waar de afspraken zijn gemaakt: Lissabon. Daar stelden de leiders van de Europese landen de strategie in het jaar 2000 vast.

De doelen van de Lissabonstrategie zijn niet behaald. De opvolger van de Lissabonstrategie is de Europa 2020-strategie.

In de jaren negentig van de twintigste eeuw heerste een groot optimisme ten aanzien van een steeds verdere samenwerking van Europese landen. Vooral de Europese Commissie nam veel initiatieven die moesten leiden tot een diepere samenwerking op economisch gebied. Het bekendste initiatief is de Lissabonstrategie, die ten tijde van het hoogtepunt van de ICT-boom werd opgesteld.

Tijdens de Europese Raad van Lissabon, in maart 2000, stemden de regeringsleiders van de EU-landen in met een nieuwe economisch en sociale strategie. De Europese Unie heeft zichzelf daar een strategisch doel gesteld. Vóór 2010 moest Europa:

• - 

  de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie in de wereld worden,
• - 

  in staat zijn tot duurzame economische groei
• - 

  zorgen voor meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang.

De Europese Raad van Göteborg, in juni 2001, voegde een milieudimensie toe aan het proces van Lissabon.

Speciale programma’s om de doelen te behalen

Om de doelen te verwezenlijken, werden verschillende speciale programma’s in het leven geroepen. Om een Europese informatiemaatschappij, zoals bedoeld in de Lissabonstrategie, sneller tot stand te laten komen, heeft de EU bijvoorbeeld het speciale eEurope-programma in het leven geroepen. Dat programma liep tot 2005, daarna ging i2010 van start.

In 2005 werd de uitvoering van de Lissabonstrategie geëvalueerd. In de aanloop naar deze tussentijdse evaluatie meldde de Europese Commissie dat de EU achter lag op schema. Het werd duidelijk dat de Europese economie in 2010 niet de sterkste ter wereld zou zijn als de strategie niet zou worden aangepast.

In maart 2005 werd de Lissabonstrategie opnieuw gelanceerd. De nadruk kwam vanaf 2005 vooral te liggen op economische groei en het creëren van banen. Hiervoor werd een ‘Actieprogramma voor economische groei en werk’ opgesteld, dat gold voor de periode 2005-2008. De sociale en milieudoelstellingen raakten meer op de achtergrond.

In maart 2008 lanceerden de Europese regeringsleiders de tweede periode van de vernieuwde Lissabonstrategie. Onder druk van de publieke opinie kwamen de sociale en milieudoelstellingen meer naar voren. Problemen als werkloosheid, sociale uitsluiting en gebrek aan onderwijs moesten worden aangepakt. Ook was er meer aandacht voor de milieuproblematiek.

Ondanks dit voornemen bleven de creatie van banen en het bevorderen van concurrentie de topprioriteiten. Dit kwam onder andere door het uitbreken van de economische crisis.

Hoe meer 2010 naderde, hoe meer duidelijk werd dat de doelstellingen van de Lissabonstrategie niet gehaald gingen worden. "In 2010 zou de EU de meest concurrerende economische regio ter wereld moeten zijn. Dit gaan we helaas niet halen", zei de Luxemburgse premier en voorzitter van de Eurogroep, Jean-Claude Juncker, in september 2009. Dat de EU deze doelstellingen niet haalde voor de afgesproken termijn had volgens Juncker voor een belangrijk deel te maken met de wereldwijde economische crisis.

Volgens veel analisten lag dit echter meer aan de manier waarop de EU-landen de nodige economische hervormingen onderling bespraken en uitvoeren, namelijk via de zogenaamde open coördinatiemethode. Dat betekende dat de afspraken die de Europese lidstaten hebben gemaakt niet bindend waren. Er werden geen maatregelen genomen als een land niet genoeg deed om de doelen van de Lissabonstrategie te halen.

Toen de regeringsleiders in maart 2008 de speerpunten voor 2008-2010 vaststelden, vroegen zij de Europese Commissie ook om een vervolg op de Lissabonstrategie voor te bereiden. Begin 2010 presenteerde de voorzitter van de Europese Commissie, Barroso, de Europa 2020-strategie.